Bir yılı daha geride bırakırken, takvim yaprakları değişiyor; ama asıl değişmesi gerekenler, hayatlarımızda ve toplumun ortak vicdanında duruyor. Yeni yıl, yalnızca bir tarih değişimi değil; aynı zamanda geriye dönüp bakma, eksikleri görme ve geleceğe dair daha güçlü bir irade ortaya koyma fırsatıdır. Geride bıraktığımız yıl, hepimiz için farklı sınavlar barındırdı. Ekonomik zorluklar, artan hayat pahalılığı, adalet duygusunu zedeleyen gelişmeler ve toplumsal kutuplaşma, bireylerin omuzlarına ağır yükler bindirdi. Ancak tüm bu olumsuzluklara rağmen, insanın içindeki direnç ve dayanışma duygusu, umudun tamamen kaybolmasına izin vermedi. Çünkü bu topraklarda umut, en zor zamanlarda bile filizlenmeyi başarır. Yeni yılın en büyük beklentisi, kuşkusuz adalet ve huzur arayışıdır. İnsanlar artık sadece geçinmek değil, insanca yaşamak istiyor. Emeğinin karşılığını almak, yarına güvenle bakmak ve çocuklarına umut dolu bir gelecek bırakmak… Bunlar birer lütuf değil, en temel insan haklarıdır. Yeni yıl, bu hakların daha güçlü bir şekilde savunulduğu bir dönem olmalıdır. Toplumsal barışın yolu ise empati ve anlayıştan geçiyor. Farklılıklarımızı tehdit değil, zenginlik olarak gördüğümüz; öfkenin yerini sağduyunun, ayrışmanın yerini dayanışmanın aldığı bir iklimi inşa etmek zorundayız. Yeni yıl, birbirimizi daha çok dinlediğimiz, yaraları birlikte sardığımız bir başlangıç olabilir. Elbette bireysel sorumluluklarımız da var. Daha duyarlı olmak, haksızlık karşısında susmamak ve küçük de olsa iyiliği çoğaltmak… Her birimizin attığı adım, toplumsal değişimin yapı taşlarını oluşturur. Yeni yıl, “ben”den “biz”e uzanan bir anlayışı güçlendirme zamanı olmalıdır. Sonuç olarak, yeni yılın getirdiği umut, kendiliğinden gerçekleşmeyecek. Onu anlamlı kılacak olan; emeğimiz, vicdanımız ve ortak mücadelemizdir. Yeni yılın; adaletin, huzurun ve dayanışmanın daha güçlü hissedildiği bir yıl olmasını diliyorum. Takvimler değişirken, kalplerimizdeki umudu büyütmeyi başarabilirsek, gerçek anlamda yeni bir yıla girmiş olacağız.